Na Forum Praktyk Szkoły Przywództwa 28.02.26 nasz kolega z roku, Denis Salnikow (agileexpat.com) opisał z własnych doświadczeń jako Rosjanina żyjącego w Polce, sytuację społeczno-gospodarczo-polityczną w Rosji. W skrócie jest ciężko ale stabilnie i o żadnym rozpadzie czy demokratyzacji Rosji nie ma mowy.
Od kryzysu lat 90-tych do nowej Rosji
Rosjanie wyzuci z pamięci historycznej (np. caratu) poza ZSRR (bez hołodomoru) już 2-3 pokolenia żyją w oblężonej twierdzy pamiętając klęskę próby demokratyzacji „pieriestrojki” i „głasnosti” za Gorbaczowa i Jelcyna oraz pucz wojskowy z ostrzeliwaniem parlamentu z czołgów oraz krwawymi zamachami w trakcie obu wojen czeczeńskich przez co chwalą sobie rządy silnej ręki Putina, gdy sytuacja gospodarcza poprawiła się nawet o 150% wg. niektórych wskaźników (m.in. dzięki większym cenom ropy i gazu) szczególnie w porównaniu z szokową terapią cenową.
Po rozpadzie ZSRR, destabilizacji i kryzysie lat 90-tych przyjście do władzy sprawnego Putina było wraz ze zwyżką cen paliw dla narodu rosyjskiego zbawienne i warto dla tej stabilizacji poświęcać wszystko, nawet życie (choć najlepiej innych) a już na pewno wolności obywatelskie i część bezpieczeństwa.
Propaganda rosyjskiej normalności
Dzień Zwycięstwa z II wojny światowej (ojczyźnianej) czy świętowanie wyrzucania agresorów z Zachodu (Polaków i Napoleona z Kremla) ma łączyć naród a wszelkie działania mające go dzielić są dławione w zarodku (np. krytyczne media, opozycja zamykana i zabijana czy tłumione protesty w Moskwie).
Propaganda z pokazywaniem Rosji jako ostoi normalności przy zdegenerowanej Europie oraz używanie środowisk nacjonalistycznych i kibolskich jest stosowana na nastawienie społeczeństwa w jedyny właściwy kierunek a także pozyskanie przychylności prawicowych środowisk w Europie i Ameryce.
Wygląda na to, że władza i społeczeństwo Rosji potrzebuje wroga do trwania i jest to cywilizacyjnie już Zachód zatem wydaje się, że żadne długofalowe karmienie niedźwiedzia coraz lepszymi warunkami gospodarczymi jak planowali Niemcy po prostu nie działa.
Po prostu jazda bez trzymanki prezentowana przez jednego z najpilniejszych uczniów Szkoły Przywództwa (szczególnie w zakresie wiedzy nt. Rosji). Gratulacje Denis!
Kolejne prelekcje budziły narastającą złość co pokazuje, że tematy są bardzo dobrze. Ale są też iskierki nadziei wobec ciągłęgo szukania rozwiązań na problemy Polski w Szkole Przywództwa.
Zapraszamy do przeczytania mojej prelekcji o szkole, ocenionej przez odbiorców bardzo wysoko.